اختراع دستگاه رادار / ۱۹ می ۱۹۳۶

در ۱۹ مه ۱۹۳۶میلادی دستگاه رادار توسط رابرت داتسون وات مخترع انگلیسی ساخته شد. این دستگاه که وسیله‌‏ای مهم برای کشف و شناسایی در عملیات مختلف نظامی و غیر نظامی است، برای اولین بار در یکی از فرودگاه‏‌های انگلیس نصب شد. رادار در جنگ جهانی دوم، وسیله هشداردهنده مهمی محسوب می‌‏شد. در حال حاضر از رادار در زمینه‏‌های گوناگون استفاده می‏‌شود.

رابرت داتسون وات یک فیزیک‌دان اسکاتلندی بود. بسیاری او را مخترع رادار می‌دانند؛ هرچند که در حقیقت اختراع رادار را نیز مانند بسیاری از فناوری‌های دیگر نمی‌توان به شخصی خاص نسبت داد، زیرا اختراع رادار (به صورت بسیار اوّلیّه) کار فردی غیر از رابرت واتسون-وات بود، و کاری که واتسون-وات کرد توسعه و بهبود رادار بود. یکی دیگر از اختراعات مهم او دستگاه ماکروویو می باشد.

رادار سیستمی بر پایه‌ی استفاده از امواج الکترو مغناطیس برای ردیابی اشیا متحرک و ساکن مثل هواپیماها و کشتی‌ها است.

رادار، کلمه‌ای که امروز رایج شده، از حروف اول تشخیص و فاصله یابی رادیویی گرفته شده است؛ سیستمی است که بر پایه‌ی امواج الکترو مغناطیس است و برای تشخیص ارتفاع، جهت و برد اشیا متحرک و ساکن به کار می‌رود. آن هم چنین می‌تواند برای تشخیص سرعت اشیا متحرک مثل هواپیما، کشتی‌ها و وسایل نقلیه موتوری به کار رود.

 رادار کی اختراع شد؟

آقای روبرت واتسون – وات با خلق اولین سیستم عملی رادار معروف شد. در اوایل ۱۹۳۵ او سیستمی پیشنهاد کرد که می‌توانست هواپیما را با استفاده از تکنولوژی رادیو تشخیص دهد و محل یابی کند. در بیست و ششم ماه فوریه سال ۱۹۳۵، او به طور موفقیت آمیز انعکاس امواج رادیو از هواپیما را نشان داد. او حق ثبت اختراع را در دوم ماه آوریل سال ۱۹۳۵ به دست آورد.
در کار او بر روی الکترو مغناطیس، ماکسول وجود امواج رادیویی را پیش بینی کرده بود. در اواخر قرن نوزدهم، هنریش هرتز ثابت کرد که اشیای فلزی امواج رادیویی را انعکاس می‌دهند. کریستین هولس مایر برای اولین بار در تاریخ، کاربرد امواج الکترو مغناطیس را برای تشخیص اشیای فلزی دور نشان داد. او وسیله‌ای برای تشخیص اشیای فلزی اختراع کرد و آن را در سال ۱۹۰۴ با تشخیص حضور یک کشتی در مه نشان داد.
در سال ۱۹۱۷، نیکولا تسلا، یک مهندس مکانیکی/ الکتریکی و مخترع، اصول مربوط به فرکانس و سطح قدرت را برای واحدهای ابتدایی رادار عنوان کرد. قبل از جنگ جهانی دوم، تلاش‌های محققان آمریکایی، آلمانی، فرانسوی و انگلیسی و هم چنین پیشرفت‌هایی توسط روس‌ها منجر به خلق رادار پیشرفته شد.
در سال ۱۹۳۴ امیل گراردئو، مهندس فرانسوی، حق ثبت اختراع را به خاطر کار بر روی سیستم رادار دو جانبه به دست آورد. دکتر روبرت م. پیج از آمریکا نیز در همان سال بر روی اولین رادار تک پالسی کار می‌کرد. در حدود همان سال، تلاش‌های جمعی پی. کی. اوشچکوف، مهندس نظامی روسیه و موسسه الکترو فیزیک لنینگراد منجر به خلق راپید، وسیله‌ای که قادر به تشخیص هواپیما در برد سه کیلومتر بود، شد.
زولتان بای، فیزیک دان مجارستانی، نمونه‌ی کاری رادار را در سال ۱۹۳۶ خلق کرد. انگلیسی‌ها اولین کسانی بودند که از سیستم رادار برای اهداف دفاعی استفاده کردند.
تکنولوژی رادار به طور گسترده برای کنترل ترافیک هوایی و جهت یابی استفاده می‌شود. آن کاربردهایی در سیستم‌های ردیابی فضایی یافته است. آن هم چنین برای حسگرهای آب و هوا و تحقیقات بیولوژیکی مفید است. سیستم‌های رادار با ظاهر پیچیده ریشه‌های خود را در اصول تئوری الکترو مغناطیس یافته‌اند. شگفت انگیز نیست؟

/راسخون