زادروز “رونالد راس”، از پیشگامان مبارزه با “مالاریا”/۱۳ مه

زادروز "رونالد راس"، از پیشگامان مبارزه با "مالاریا"

“رونالد راس” زیست شناس انگلیسی است که به خاطر مبارزه علیه بیماری “مالاریا” در سال ۱۹۰۲ موفق به دریافت جایزه نوبل شده است.

رونالد راس” در تاریخ ۱۳ مه ۱۸۵۷ در شهر ” آلمورا” در شمال هند متولد شد. وی بزرگ‌ترین فرزند “کمبل گرانت راس”، ژنرال انگلیسی ارتش هند و انگلیس بود. راس در هشت‌سالگی به انگلستان فرستاده شد و تحصیلات خود را در آنجا آغاز کرد.

وی از کودکی به شعر، موسیقی، ادبیات و ریاضیات علاقه‌مند بود. راس در ۱۶ سالگی در امتحان ورودی دانشگاه “آکسفورد” برای رشته “هنر” قبول شد اما پدرش تمایل داشت که پسرش در رشته پزشکی تحصیلات خود را ادامه دهد.

به این ترتیب، وی وارد دانشکده پزشکی “بارتز” در لندن شد. وی با قبول شدن در امتحان کالج سلطنتی جراحان لندن، مجوز طبابت خود را دریافت کرد. رونالد راس در سال ۱۸۸۱ به هند رفت و به‌عنوان پزشک در ارتش هند مشغول به کار شد. در آن دوران بیماری مالاریا به‌عنوان یک بیماری خطرناک و کشنده در کشور هند شایع بود و سالانه افراد بسیاری جان خود را اثر ابتلا به این بیماری از دست می‌دادند.

همین موضوع باعث شد دکتر رونالد راس به تحقیق برای مبارزه با این بیماری علاقه‌مند شود. اولین و مهم‌ترین دستاورد دکتر راس در راه مبارزه با بیماری مالاریا در سال ۱۸۹۵رخ داد، جایی که وی توانست اولین مراحل شکل‌گیری انگل مالاریا در شکم یک پشه خاص را مشاهده کند که در میان افراد محلی به پشه بال خال‌خالی مشهور بود. هم‌زمان با این دستاورد بیماری “وبا” در شهر “بنگلور” هند شیوع پیدا کرد و دکتر راس به‌شدت درگیر مبارزه با این بیماری شد و به همین خاطر از تمرکز وی بر تحقیق در خصوص بیماری مالاریا کاسته شد.

پس از مدتی دکتر راس مجددا با مشاهده علائم بیماری مالاریا تحقیقات خود را در خصوص این بیماری آغاز کرد و سرانجام در سال ۱۸۹۷ به‌صورت رسمی عامل انتقال بیماری مالاریا را نیش پشه‌ای که به نام پشه بال خال‌خالی شهرت داشت معرفی کرد که بعدها به “پشه مالاریا” (آنوفل )مشهور شد.

در واقع کاری که دکتر راس انجام داد کشف نحوه انتقال این بیماری از فرد مبتلا به فرد سالم بود. رونالد راس در سال ۱۹۰۲ برنده جایزه نوبل “فیزیولوژی و پزشکی” شد. از دیگر جوایز علمی وی می‌توان به جایزه “همکار انجمن سلطنتی” در سال ۱۹۰۱ اشاره کرد. در سال ۱۹۲۳ نیز موفق به کسب مدال “آلربت” شد.

وی در سال ۱۹۲۶ به افتخار اقدامات ارزشمندش در پزشکی،به عنوان مدیر کل موسسه  و بیمارستان “راس” برای بیماری‌های گرمسیری شد. و تا زمان مرگش در آن‌جا باقی ماند.  وی سرانجام در تاریخ ۱۶ سپتامبر ۱۹۳۲ و در سن ۷۵ سالگی درگذشت.